ช่วยด้วย! ใครก็ได้ช่วยที!
มีใครอยู่ที่นี่ไหม?
เวร ฉันกำลังจะตายเหรอเนี่ย
- คุณยังไม่ตายหรอก - ใครอยู่ตรงนั้น?
เปิดไฟที!
ฉันคงจะทำได้
นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นวะ? ฉันอยู่ที่ไหน?
ฉันก็ยังไม่รู้เลย
นั่นมันกลิ่นอะไรวะ?
รอเดี๋ยว เหมือนฉันเจออะไรบางอย่าง
บ้าเอ๊ย!
ช่วยด้วย!
ไม่มีใครได้ยินคุณหรอก
- นี่มันอะไรกันวะ? - ใจเย็น ใจเย็นก่อน
- คุณเจ็บตรงไหนหรือเปล่า? - ฉันไม่รู้ ใช่ไม่รู้!
คุณชื่ออะไร?
ฉันชื่อไอ้งั่งที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย\ แกล่ะชื่ออะไร? เกิดอะไรขึ้นที่นี่?
ฉันชื่อ ลอว์เรนซ์ กอร์ดอน ฉันเป็นหมอ
ฉันก็เพิ่งตื่นขึ้นมาที่นี่ เหมือนกับคุณนั่นแหละ
- รู้จักเค้ามั้ย? - ไม่
- คุณพอจะรู้ไหมว่าทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้? - ไม่
- ล่าสุดคุณจำอะไรได้บ้าง? - จำไม่ได้
ฉันกลับไปนอนที่อพาทเม้นท์เน่า ๆ แล้วก็มาตื่นในรูหนูเน่า ๆ เนี่ย
แล้วนายล่ะ หา?
จริงๆ ก็ไม่มีอะไรมากหรอก
ฉันกำลังจะกลับจากที่ทำงาน ต่อจากนั้นฉันจำไม่ได้
เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นคนตาย ดูไม่เหมือนอย่างที่คิดไว้เลย
พวกเขาแน่นิ่ง
ดูจากโซ่นี่แล้ว...
ใครซักคนคงไม่อยากให้เราไปไหนได้ ไกลจากที่นี่
- นายเห็นรอยแผลอะไรบ้างมั้ย? - อะไรนะ?
นี่คือสิ่งที่พวกเค้าทำ เค้ามอมยาแล้วลักพาตัวนายมา
และก่อนที่นายจะรู้ นายก็โดนจับลงอ่าง\ และไตนายก็ไปอยู่ที่อีเบย์
- ไม่มีใครเอาไตคุณไปหรอก\ - ทำไมนายถึงคิดว่าเป็นอย่างอื่น?
เพราะคุณคงเจ็บปวดสาหัส หรือไม่ก็คงตายไปแล้ว
เชื่อฉันเถอะ
- นายเป็นหมอผ่าตัดหรือไง? - ใช่
แล้วนายจะบอกชื่อของนายได้หรือยัง?
อดัม
เอาล่ะ อดัม
สิ่งที่พวกเราต้องทำ...
คือเริ่มคิดซิว่า ทำไมเราถึงมาอยู่ที่นี่
คนที่เอาพวกเรามาขังอยู่ที่นี่ มันอาจจะฆ่าเราก็ได้
แต่มันกลับไม่ฆ่า
พวกมันคงต้องการอะไรบางอย่างจากเรา
คำถามคือ มันคืออะไร
- นาฬิกานั่น - มันจะสื่ออะไร?
- มันยี่ห้อใหม่นี่ - แล้ว?
เห็นได้ชัดเลยว่ามีใครบางคน ต้องการให้พวกเรารู้เรื่องเวลา
เดี๋ยวนะ ฉันว่า ฉันอาจเอื้อมไปถึงประตูได้
นั่นอะไร?
ขอโทษนะ
- มันคือเทป - คุณเจอมันที่ไหน
มันอยู่ในกระเป๋าฉัน
มันบอกว่า "เล่นฉันสิ"
ใช้ได้เถอะ
โยนมันมานี่ที
ใช้ไม่ได้เหรอ?
- ใช้เสื้อนายสิ - อะไรนะ
เสื้อนาย
มาเลย ๆ
ไม่ได้ผล
ดูรอบ ๆ สิ น่าจะมีบางสิ่งที่นายใช้ได้น่า
- ไม่เห็นมีเลย - มันต้องมีสักอย่างสิ
มาเลย ๆ นายทำได้
มาเลย อีกรอบ
อรุณรุ่งเริ่มต้นแล้ว อดัม คุณคงสงสัยว่าตัวเองอยู่ที่ไหน
ผมจะบอกให้ก็ได้ว่าคุณอยู่ที่ไหน
คุณอาจอยู่ในห้องที่คุณจะต้องนอนตาย
จนถึงตอนนี้ คุณทำได้เพียงนั่งในเงามืด
เฝ้ามองคนอื่นใช้ชีวิตของพวกเขา
แต่พวกที่ชอบความฉิบหายของคนอื่น เขาจะเห็นอะไรเวลามองกระจก
ตอนนี้ผมเห็นคุณกับอาการที่ผสมผสานไปด้วย
อารมณ์โกรธแค้นและความชินชา
แต่ที่ชัดเจนที่สุดก็คือ อาการน่าสมเพช
คุณกำลังจะได้เห็นตัวเองนอนตาย ในวันนี้สินะ อดัม?
หรือจะทำอะไรบางอย่าง
ฉันไม่เข้าใจ
โยนนั่นมาให้ฉัน
ไม่ นายโยนเทปนายมาให้ฉัน
นี่พวกเราต้องร่วมมือกันทำงานแล้วนะ ถ้าเราต้องการออกไปจากที่นี่
ตอนนี้ โยนมันมาที่ฉัน
ฉันไม่เสี่ยงที่จะทำให้เครื่องเตกแตกหรอก นายโยนเทปนั่นมาให้ฉันดีกว่า
หมอกอร์ดอน นี่เป็นเสียงที่ใช้ปลุกคุณ
ในงานประจำวันของคุณนั้น คุณเป็นคนแจ้งข่าว...
ว่าพวกเขากำลังจะตาย
ตอนนี้ คุณกำลังจะเป็นสาเหตุของการตาย
เป้าหมายของคุณในเกมนี้คือ ฆ่าอดัม
คุณมีเวลาถึง 6 โมงในนาฬิกาเพื่อทำมัน
มีผู้ชายอีกคนหนึ่งอยู่ในห้องนี้กับคุณ
เวลาที่พิษร้ายในเลือดคุณออกฤทธิ์ สิ่งเดียวที่พอทำได้...
คือยิงตัวตาย
ยังพอหนทางอื่นที่จะชนะเกมนี้ได้
ซ่อนอยู่รอบ ๆ ตัวคุณ
จงจำไว้ว่า เครื่องหมาย "X" คือ ที่ซ่อนขุมทรัพย์
หากคุณไม่ฆ่าอดัมก่อน 6 โมง
อลิสันกับไดอาน่าก็จะต้องตาย หมอกอร์ดอน
และผมก็จะปล่อยให้คุณเน่าตายอยู่ในห้องนี้
เกมได้เริ่มขึ้นแล้ว
เอามันมาให้ฉัน เดี๋ยวนี้
อลิสันกับไดอาน่าก็จะต้องตาย หมอกอร์ดอน
และผมก็จะปล่อยให้คุณเน่าตายอยู่ในห้องนี้ด้วย
มีไอเดียไหม เขาเป็นใคร
เกมได้เริ่มขึ้นแล้ว
- เขารู้จักพวกเรา - มาเถอะ
นายคิดว่ายังไง?
น่าจะเป็นเรื่องตลกนะ ใช่ไหม?
เกมได้เริ่มขึ้นแล้ว
ฟัง
ตามหัวใจของนาย
"ตามหัวใจของนาย" มันหมายความว่าอะไรกัน?
ตรงนั้น ที่อยู่ข้างๆนาย ตรงโถส้วมนั่น
มาเถอะ
- เจออะไรมั๊ย - ไม่มีของแข็งเลย
เปิดฝาออก
ผมน่าจะเช็คดูที่นี่ก่อนล้วงลงไปที่นั่นนะ
มันคืออะไร?
ช่วยส่งอีกอันมาให้ฉันก่อนได้มั๊ย
บัดซบ ไอ้ห่าเอ๊ย
เขาไม่ได้ต้องการให้เราใช้เลื่อยนี้ตัดโซ่
เขาต้องการให้เราใช้ตัดขาของเราเอง
ฉันคิดว่า บางทีฉันอาจจะรู้แล้ว ว่าใครทำเรื่องพวกนี้กับพวกเรา
- นายหมายความว่าอะไร? - มันไม่ใช่คนอื่น ต้องเป็นใครบางคนที่ฉันรู้จักเป็นการส่วนตัว
มันต้องเป็นใครสักคนที่เรารู้จัก
พระเจ้า! บอกมา มันเป็นใคร?
ครั้งสุดท้าย ที่ฉันได้ยิน...
ตำรวจยังตามจับตัวมันไม่ได้
แล้วเหตุผลเดียวที่ฉันรู้ก็เพราะว่า ฉันคือผู้ต้องสงสัยนั่นเอง
ฉันจะเล่าตั้งแต่ตอนต้น
นี่ไม่ใช่ศพที่เพิ่งตาย อย่างน้อยก็ 3 อาทิตย์มาแล้ว
ผู้ชายวัยกลางคนชื่อ วิคทิม อายุ 46 ปี
ตายเพราะเสียเลือดมากเกินไป ส่วนใหญ่แล้วเกิดที่บริเวณโคนขา
เขาเริ่มจากด้านหลังของกรง
แล้วคลานเข้ามาอย่างรวดเร็ว ตรงช่องที่มีใบมีดขึงอยู่
มันเหลือเชื่อมากที่เขามาไกลได้ถึงตรงนี้
รอยแผลของเขามันลึกมาก เราพบร่องรอยของกรดในกระเพาะที่อยู่บนพื้น
แล้วเรายังพบนี่ด้วย
สวัสดี พอล
คุณเป็นชายที่สุขภาพแข็งแรงดีมาก สภาพจิตดี เป็นชายที่อยู่ในชนชั้นกลาง
แต่เดือนที่ผ่านมานั้น คุณได้ใช้มีดกรีดข้อมือของคุณเอง
การที่คุณทำร้ายตัวเองนั้น ก็หวังที่จะฆ่าตัวตาย
หรือไม่ก็เป็นการเรียกร้องความสนใจ
คืนนี้ คุณจะได้แสดงสิ่งนั้นให้ผมได้ดู
มันน่าขันที่เวลาที่คุณต้องการอยากจะตาย แต่คุณกลับดันมีชีวิตอยู่
แต่เวลาที่คุณต้องการจะมีชีวิต คุณกลับต้องใช้มีดฆ่าคุณเองอีกครั้ง
คุณจะต้องคลานผ่านใบมีดที่ขึงอยู่จนไปถึงประตู
แต่ต้องเร่งกันหน่อย เวลา 3 โมงประตูมันจะล็อคเอง...
แล้วจากนั้น ห้องนี้จะกลายเป็นหลุมฝังศพของคุณเอง
คุณจะเสียเลือดของคุณไปสักแค่ไหน เพื่อที่จะมีชีวิตรอดออกไป พอล
ประตูถูกตั้งเวลาไว้ มันจะถูกล๊อคอยู่จนกว่าจะถึงเวลา 03:00
แล้วจากนั้นมันก็จะปิดเอง เขามีเวลาเพียงแค่ 2 ชั่วโมง
ชิ้นส่วนจิ๊กซอ
ผมคิดว่าจะอยู่ดูที่นี่อีกสักพัก
หนังสือพิมพ์ให้ฉายาเขาว่า "นักฆ่าจิ๊กซอ"
ที่จริงแล้ว ในทางวิชาการบอกว่า เขาเป็น...
ยังไม่ใช่ฆาตกรจริงๆ
เขายังไม่ได้ลงมือฆ่าใครเลย
เขาหาทางให้เหยื่อของเขา ฆ่าตัวเอง
สวัสดี มาร์ค คุณอาจรู้สึกว่าตัวเองป่วย...
ทำไมผมถึงได้มีข้อมูล ที่เกี่ยวกับอาการป่วยของคุณมากมายนัก
คุณน่าจะเอาโรคร้าย ที่เกิดขึ้นกับคุณไปตรวจสอบบ้าง
ตอนนี้มียาพิษชนิดที่ค่อยๆออกฤทธิ์ อยู่ในระบบโลหิตของคุณ
ยาถอนพิษอยู่ในเซฟ
รหัสของเซฟ...
เขียนไว้บนกำแพง
คุณต้องเร่งมือเพื่อไขรหัสเซฟ แตระวังในทุกก้าวย่างของคุณด้วย
และอย่าลืมว่า มีสารไวไฟละเลงอยู่ทั่วตัวของคุณ
ผมจะระวังเทียนนั้น, ถ้าผมเป็นคุณ...
ช่วยด้วย
หากไม่เช่นนั้น ทุกคนที่คุณได้ลงมือเผาไปนั้น
คงจะได้กลับมาล้างแค้นคุณแน่
ฉันเจออะไรอีกอย่าง เอ่อ...ที่จริงน่าจะเป็น 2
มีใครบางคนกำลังยืนข้างนอกนี่ แล้วก็ดูผ่านรูที่เจาะไว้นี่
ดูเหมือนจิ๊กซอว์เพื่อนเราคนนี้ เขาจองที่นั่งแถวหน้าเพื่อดูเกมของเขาเองด้วย
ครั้งล่าสุดเขาก็ยังมายืนมองอยู่ด้านนอกเหมือนเดิม
ทว่าครั้งนี้ เขาทิ้งปากกาไฟฉายเอาไว้
- รีบเอาไปพิมพ์ลายนิ้วมือไว้ - รับทราบค่ะ
ผู้ป่วยรายนี้เป็นเนื้องอกในสมอง ซึ่งลุกลามจากส่วนหน้าจนถึงแกนกลาง
จนไม่สามารถรักษาได้แล้ว และเราพบมะเร็งที่เพิ่งก่อตัวที่ลำไส้ด้วย
คนไข้เข้ามารับการตรวจสุขภาพ เราจึงเริ่มตรวจสอบ
และเฝ้าติดตามผล ของสถานะการเสื่อมถอยของเขาได้
- ผู้ป่วยมี... - เขาชื่อ จอห์น คุณหมอกอร์ดอน
เขาเป็นบุคคลที่น่าสนใจมาก
ขอบคุณสำหรับรายละเอียดนั่นนะ Zep
อย่างที่พวกคุณได้เห็น เจ้าหน้าที่ของเราต่างก็ผูกพันกับคนไข้เป็นพิเศษ
- กลับมาพูดกันถึงเรื่องผู้ป่วยกันต่อ - หมอกอร์ดอน กรุณาติดต่อเจ้าหน้าที่
ดูท่าใครบางคนไม่ต้องการให้ผม เล่าเรื่องของผู้ป่วยให้พวกคุณฟัง ขอโทษนะ
หมอกอร์ดอน ผมนักสืบแท๊ปป์
แล้วนี่นักสืบซิง จากแผนกฆาตกรรม
น่าประทับใจมาก
ขอบคุณครับ ผมตั้งใจทำมันดีที่สุดเลย
ขอโทษที่มาขัดจังหวะการทำงานของคุณ ไม่เป็นไรครับ
มีอะไรให้ฉันช่วยไหม คุณสุภาพบุรุษ?
บอกเราว่าคุณอยู่ที่ไหน...
ระหว่างเวลา 11:00 ถึง ตีหนึ่งของเมื่อคืน คุณหมอ
ทำไมล่ะ นั่นคือสิ่งที่พวกคุณสนใจหรือ?
เราอยากจะถามอะไรบางอย่างกับคุณนิดหน่อย
เพื่อประโยชน์ของคุณ ซึ่งผมคิดว่ามันจะดีกว่า ถ้าเราคุยเรื่องนี้กันที่โรงพัก
คุณอยากตามพวกเราไปด้วยกันไหม?
เอ่อ...ผมเกรงว่า ผมได้ตอบคำถามของคุณดีแล้ว
ผมคงไปไม่ได้ ผมติดงานอยู่ แล้วภรรยาผมก็เอารถไปใช้ด้วย
ไม่เป็นไรครับ คุณนั่งรถไปกับเราก็ได้ คุณหมอ
ขอโทษนะ คุณจะต้องบอกฉันอีกครั้ง ทั้งหมดนี้มันเกี่ยวกับอะไร?
นั่นคุณใช่ไหม หมอ?
ตกลงคุณไม่รู้ว่าปากกาไฟฉายของคุณ ไปอยู่ตรงที่เกิดเหตุได้ยังไง
ไม่แน่นอน
ฉันถามหน่อย คุณทำอะไรอยู่เมื่อคืนก่อน?
ฉันกำลังมองหาใครบางคนอยู่
ใคร?
ฟังนะ ถ้าคุณไม่พูดความจริงกับผมล่ะก็... ผมไปหาใครบางคนซึ่งไม่ใช่คนไข้ พอใจมั๊ย
ผมควรจะทำไงดี
เอ่อ...ในฐานะทนายและเพื่อน ผมขอแนะนำให้คุณเปิดเผยตัวพยาน
ซึ่งมันอาจทำให้คุณต้องเจ็บปวดบ้าง
ดีกว่าไม่มีใครสักคนเชื่อเรื่องที่คุยพูดภายหลัง
นั่นมันผ่านมา 5 เดือนแล้ว
เขาพยายามจัดฉากให้ผมเป็นฆาตกร
เอาล่ะ ผมคุยกับพยานของคุณแล้ว เขาให้การตรงกัน
ดี งั้นผมก็กลับบ้านได้แล้วสิ
เรามีเหยื่อรายหนึ่ง ซึ่งหนีรอดมาได้จากการคุมขัง
ผมอยากทราบว่าคุณพอที่จะสละเวลา รับฟังคำให้การของเธอได้มั๊ย
- เผื่อบางทีคุณอาจจะนึกอะไรออก - ผมก็อยากจะช่วยนะ แต่...
เราจะขอบคุณอย่างมาก
- เธอเป็นรายเดียวที่รอดมาได้ - ก็ได้
อมันดา...
เท่าที่คุณพอจะจำได้
บอกฉันหน่อย สิ่งแรกที่คุณนึกขึ้นได้
ฉันตื่นขึ้น แล้วฉันก็รับรู้รสของเลือด...
และกลิ่นของโลหะ
สวัสดี อแมนด้า
คุณไม่รู้จักผม แต่ผมรู้จักคุณ
ผมอยากจะเล่นเกม และนี่คือสิ่งที่จะเกิดขึ้นถ้าหากคุณแพ้
ที่ครอบปากที่คุณสวมอยู่ มันถูกยึดติดกับขากรรไกรของคุณ
และเมื่อเวลาที่ถูกตั้งไว้สิ้นสุดลง
ปากของคุณจะถูกฉีกทึ้งอย่างไม่มีชิ้นดี
ลองคิดถึงกับดักหมีดูสิ
นี่ไง ผมจะทำให้ดูนะ
มีกุญแจเพียงดอกดียวที่จะไขมันออกได้
มันอยู่ในกระเพาะของศพที่อยู่ในห้องนี้กับคุณ
หันไปดูรอบๆสิ อแมนด้า แล้วคุณจะรู้ว่าผมไม่ได้โกหก
ทางที่ดีก็รีบหน่อย
จะอยู่หรือตาย คุณเลือกเอาเอง
จากนั้นฉันก็ได้เห็นศพ
มีมีดอยู่ที่นั่นด้วย
เขาได้รับการฉีดมอน์ฟีนมากเกินขนาด
เขาจึงไม่อาจขยับหรือรู้สึกถึงอะไรได้เลย
- คุณหมายความว่าเขายังมีชีวิตอยู่ - ในตอนนั้น
เกิดอะไรขึ้นหลังจากที่คุณผ่าท้องเขาแล้ว
ขอแสดงความยินดี คุณยังมีชีวิตอยู่
คนส่วนใหญ่ไม่เห็นคุณค่าของการมีชีวิต
แต่ไม่ใช่คุณ ไม่ใช่อีกต่อไป
ความจริงคุณเองก็เสพยาด้วย ใช่มั๊ยแมนดี้
คุณคิดว่านั่นอาจเป็นสาเหตุที่เขาเลือกคุณใช่มั๊ย
คุณน่าจะขอบคุณเขานะ แมนดี้
เขาช่วยฉันไว้
- คุณแน่ใจนะว่าเป็นเขา? - ใช่ ฉันแน่ใจ
แล้วฉันจะรู้ได้ยังไงว่าพูดเรื่องจริง? คุณอาจเป็นคนหนึ่งที่จับฉันมาอยู่ในห้องนี้ก็ได้
- แน่นอนที่สุด เพราะฉันก็ตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกับคุณขณะนี้ - ผิด
คุณได้ข้อมูลบางอย่างที่ฉันไม่รู้ คุณรู้ว่าใครเป็นคนทำเรื่องนี้
ตอนนี้คุณต้องบอกฉันแล้ว จริงๆ แล้วเรื่องราวมันเป็นยังไง...
หรือไม่ ฉันก็จะตัดคุณด้วยสิ่งนี้ คุณได้ยินแล้วใช่ไหม? ฉันจะตัดละ...
- อะไรกัน? - นี่คือกระจกสองด้าน
ฉันสามารถมองเห็นคุณ
แล้วนี่มันอะไรกัน เรื่องจริงผ่านจองั้นเหรอ
ไม่ต้องมามองฉัน ฉันช่วยอะไรคุณไม่ได้
นายได้ยินฉันใช่มั๊ย ฉันกำลังจะระเบิดอยู่แล้ว
เรื่องนี้โคตรมันส์สนุกฉิบ ฉันไม่ต้องใช้สารหล่อลื่นเลย
เอาให้มั่นใจเลยนะว่านายจะได้ครบทุกสิ่ง
นายควรเลิกทำแบบนั้นได้แล้ว
- คุณอยากปล่อยให้มันเป็นไปตามเรื่องของมันเหรอ - เขาไม่ยอมหยุดอยู่แล้ว
นั่นคือสาเหตุที่เราไม่สามารถตัดโซ่นี้ขาด
มันคือเหตุผลว่าทำไมคุณถึงไม่หยุดกระจกนั่น
ทุกๆแง่มุมที่เป็นไปได้ ขาได้คิดและวางแผนเอาไว้แล้ว
ฟังดูเหมือนคุณกำลังชื่นชมให้เวรนี่อยู่นะ
ถ้าอยากควบคุมอะไรสักอย่าง นายต้องเข้าใจระบบการทำงานของมันด้วย
นั่นคือวิธีต่อกรกับโรคร้าย
ตอนนี้เจ้าเทปนั่นบอกให้เราหา "X"
เจ้า "X" มันต้องอยู่ที่ไหนซักที่ในห้องนี้ ทุกคนมาช่วยฉันหาหน่อย
คุณยังทำใจเย็นอยู่ได้ยังไง คุณหมอ ทั้งๆที่ภรรยาและลูกสาวต่างอยู่ข้างนอก
มันจับพวกเขาเอาไว้ และอาจลงมือทำอะไรเมื่อไหร่ก็ได้
- คุณเคยคิดเรื่องนั้นบ้างรึเปล่า - ฉันก็กำลังคิดอยู่นี่ไง
ฉันกำลังนึกถึงคำพูด ครั้งสุดท้ายที่ฉันได้พูดกับลูกสาวของฉัน
ไดอาน่า ลูกรัก เธอไม่เป็นอะไรนะ?
- ได้ยินฉันไหม? - แม่
- มีอะไรเหรอลูก - มีคนอยู่ในห้องของหนู
ลูกจ๋า ลูกแน่ใจนะว่า เขาไม่ได้ซ่อนอยู่ในจินตนาการของลูก
เขาคุยกับหนูด้วย
- ตกลง เดี๋ยวแม่จะเข้าไปดูให้นะ - หนูอยากให้คุณพ่อ
เข้าไปช่วยไล่คนนั้นออกไป
ก็ได้ ถ้าลูกต้องการอย่างนั้น
แลร์รี่ ขอโทษที่มากวนคุณ แต่ลูกของเราฝันร้ายอีกแล้ว
รอแป๊บนึง
เธออยากให้คุณไปตรวจห้องของเธอหน่อย
ขอผมพิมพ์ให้จบย่อหน้านี้ก่อน
มาเถอะที่รัก ฉันจะไปตรวจพร้อมกับคุณ
โอเค ไปได้เลย
ดูนะ ไม่มีใครอยู่ในห้องของคุณ
ไม่เห็นจะมีใครที่ชั่วร้ายเลย เอาล่ะ ลูกเข้านอนได้แล้ว
- หนูยังกลัวอยู่เลย - งั้นเหรอ
ขอดูนิ้วเท้าหน่อยสิ
ทำไมนิ้วเท้าใหญ่จังเลย
จำสิ่งนี้ได้ไหม?
"ลูกหมูตัวน้อยๆไปตลาด" ตัวนี้อยู่บ้าน
"ลูกหมูตัวนี้มีเนื้ออบอันโอชะ" ตัวนี้ไม่มี
"ลูกหมูตัวนี้ได้กลับบ้าน"
หนูไม่ชอบเจ้านี้เลย
พ่อต้องไปทำงานแล้วลูกรัก ลูกรู้นี่ว่างานของพ่อเหมือนอะไร
เอาล่ะ ได้เวลาแล้ว
ไหนดูซิ ลองหลับซักหน่อยนะ โอเคไหม?
พ่อจะไม่ทิ้งพวกเราไป ใช่ไหมคะ?
อะไรนะ?
ลูกกำลังพูดเรื่องอะไร? ลูกหมายถึง ทิ้งลูก และแม่ไปหรือ?
ไม่ ลูกรัก พ่อไม่มีทางทำแบบนั้น
- ใครเป็นคนสอนให้คิดเรื่องพวกนี้? - ไม่มี
มันไม่ถูกต้องนะ? เข้าใจไหม?
รู้ไหมว่าพ่อรักลูกมากแค่ไหน?
- พ่อรักลูกมาก - มากที่สุด นั่นคือเรื่องจริง
- ราตรีสวัสดิ์ลูก - ราตรีสวัสดิ์ค่ะพ่อ
- พรุ่งนี้พ่อจะอ่านเรื่องโปรดให้ลูกฟัง? - โอเค
ฉันไม่รู้ว่าฉันจะทำเรื่องแบบนี้ได้อีกนานเท่าไหร่
คุณกำลังพูดเรื่องอะไรกัน?
ทำไมคุณถึงได้ทำเป็นว่า ชีวิตของคุณมันมีความสุขนัก
- ผมก็มีความสุขดีนี่ - เป็นการโกหกคำโตเลยนะ
ถ้าฉันทำให้คุณไม่พอใจเรื่องอะไร คุณก็บอกฉันมาเลยดีกว่า
อย่างน้อยก็แสดงออกมาว่าคุณกำลังโมโหอยู่
คุณอยากจะเห็นเธอไหม?
- เธอน่ารักมาก - ขอบคุณ
- คุณเคยอยากมีลูกมากกว่านี้ไหม? - เราเคยพูดเรื่องนี้กัน แต่...
ด้วยตารางเวลาทำงาน แค่คนเดียวมันก็ยากที่จะหาเวลามาดูแลแล้ว
แล้ว ภรรยาที่โชคดีคนนั้นอยู่ที่ไหน?
มันยังมีอีกรูปหนึ่ง อยู่ด้านหลังรูปที่คุณกำลังดูอยู่
มันเป็นรูปที่ฉันชอบมากรูปหนึ่ง เพราะเราอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน
ใครบางคน มักจะเป็นฉัน คือต้องมีคนถือกล้อง...
นั่นหมายความว่า ฉันมักจะเป็นคนที่หายไป จากรูปภาพพวกนั้นเสมอ
- มันไม่อยู่ที่นี่ - อะไรนะ?
รูปภาพที่คุณกำลังพูดถึงมันไม่ได้อยู่ที่นี่
- จริงรึ? คุณแน่ใจนะ? - แน่นอน
เขาต้องเอามันไปแน่
ทำไมคุณถึงได้ทำเป็นว่า ชีวิตของคุณมันมีความสุขนัก
- ผมก็มีความสุขดีนี่ - เป็นการโกหกคำโตเลยนะ
ถ้าฉันทำให้คุณไม่พอใจเรื่องอะไร คุณก็บอกฉันมาเลยดีกว่า
อย่างน้อยก็แสดงออกมาว่าคุณกำลังโมโหอยู่
เราจะคุยเรื่องนี้กันทีหลังนะ โอเค?
ตอนนี้ออกไปก่อน
ราตรีสวัสดิ์สาวน้อย
ไดอาน่า!
แม่!
อย่าทำแบบนั้น! ปล่อยเธอ!
เด็กเอ๋ยเด็กน้อย
ฉันเห็นนาย
แล้วหมอกอร์ดอนรู้ไหม ว่าคุณอยู่ที่บ้านพร้อมกับภรรยาเขา?
ฉันรู้ว่าคุณรู้อะไรบางอย่าง
คุณมาทำอะไรที่นี่?
กำลังรอหมออยู่หรือ? ฉันก็กำลังรอคุณหมออยู่เหมือนกัน
ฉันรู้ว่าเธอจะพาคุณไป
ตกลงคุณไม่รุ้ว่าปากกาไฟฉายของคุณ มันไปตกอยู่ในที่เกิดเหตุได้ยังไง
ผมได้สอบปากคำพยานของคุณแล้ว เธอให้การตรงกัน
ยังงั้นใช่มั๊ย
ผมรู้อยู่แล้ว ว่าเธอต้องช่วยคุณดิ้นหลุดจนได้
ที่นี่แหละ
คำให้การของผู้หญิงคนนั้น ฟังดูแล้วมันเหลือเชื่อจริงๆ
ขอโทษด้วยนะครับ ที่ไม่สามารถอยู่ช่วยคลี่คลายคดีของคุณได้
คุณรู้รึยังว่า เราจับหมอฟันได้เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว
เขาชอบเล่นกับเด็ก แต่คราวนี้เขาทำเกินไปหน่อย
เขาอาศัยถัดจากนี่ไปอีก 2 ช่วงตึก
ท่อระบายน้ำทิ้งของบ้านเขา ก็ไหลผ่านบริเวณใกล้เคียงนี้ด้วย คุณหมอ
สวัสดี อมันดา
คุณไม่รู้จักฉัน แต่ฉันรู้จักคุณ
ฉันอยากเล่นเกมส์ ดูซิว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นที่นี่ ถ้าหากคุณแพ้
มีระเบิดเวลาติดตั้งอยู่ที่หลัง ของตัวที่ครอบปากคุณอยู่
เมื่อเวลาที่ตั้งไว้สิ้นสุดลง
ปากของคุณจะถูกฉีกออกจากกันอย่างไม่เหลือชิ้นดี
เดี๋ยวผมจะตามลงไปสมทบด้านล่าง
ลองคิดถึงกับดักหมีดูสิ
ฉันจะแสดงให้ดู
ผมจะลงไปหาเบียร์ดื่มที่ร้านกริลล์สักหน่อย คุณจะไปด้วยกันมั๊ย
ไม่ล่ะ ตามสบายเถอะ ขอบใจนะ ผมนึกอยู่แล้วว่าคุณต้องพูดแบบนี้
มีกุญแจเพียงดอกเดียว
ผมจะให้คุณสนุกอยู่ที่นี่แล้วกันนะ
มันอยู่ในกระเพาะของศพที่อยู่ในห้องเดียวกับคุณ
นี่ไม่ได้หมายความว่าผมดูหมิ่นดูแคลนคุณนะ
บางทีคุณน่าจะหาแฟนสักคนนะ
มันอยู่ในกระเพาะของศพที่อยู่ในห้องเดียวกับคุณ
หันไปดูสิ
หันไปดูสิ อแมนด้า แล้วคุณจะรู้ว่าผมไม่ได้โกหก
แต่คุณควรเร่งมือหน่อยนะ
เดี๋ยวก่อน ซิง
กลับมาดูนี่ก่อน อะไรเหรอ
จำถนนหมายเลข 118 ได้ไหม?
K2K
ไอ้แก็งค์นี้มันอยู่บริเวณ 4 ช่วงตึกแถวนั้นนี่
ลองฟังนี่ดูสิ
เราจะต้องตรวจสอบบันทึก...
ของรายการแจ้งเหตุเพลิงไหม้ทั้งหมด ที่เกิดขึ้นบริเวณนั้นในระยะ 2 สัปดาห์ที่ผ่านมา
ไปกันเดี๋ยวนี้เลย
ในคืนวันอังคารที่ 17
เราได้ยินสัญญาณเพลิงไหม้ ที่ด้านหลังช่วงท้ายถนนสไตเจี้ยน 213
มันเป็นอาคารเก่า ที่เคยเป็นโรงงานทำหุ่น
คิดว่าเราพอมีหลักฐานพอที่จะขอหมายค้นมั๊ย
ใครพูดถึงเรื่องหมายค้นกัน
- ตอนนี้เลยเหรอ - จะรออะไรอีกล่ะ
อย่างน้อยความมืดก็พอจะช่วยอำพรางพวกเราได้
ใช่ แต่มันก็อำพรางคนอื่นได้เหมือนกัน
ฉันได้ตัวนายละ
อะไรวะเนี้ย?
บ้าจริง!
- ซิง - อะไร?
- รอดูก่อนว่าเขากำลังจะทำอะไร - ทำไมล่ะ เราจะจับเขาเลย
เรายังไม่รู้ว่าหน้าตามันเป็นยังไง ดูมันก่อนว่ามันจะทำอะไร
ไม่มีทาง
ระยำเอ๊ย ผมจะจับมันล่ะ
อะไรอีกวะ แม่งเอ๊ย
ตื่นแล้วหรือ เจฟ?
คราวหน้าผมน่าจะทำให้คุณสลบไปนานกว่านี้หน่อย อย่าโวยวายสิ
ผมทำให้ชีวิตของคุณมีความหมายนะ
คุณเป็นวัตถุที่ผมต้องใช้ ในงานทดลองที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าคุณจะนึกถึง
- หยุดนะ นี่ตำรวจ - หยุดอยู่ตรงนั้น อย่าขยับ
เอามือของนายไว้ข้างบน!
ตอนนี้นายต้องเลือกแล้ว
ใน 20 วินาที ชีวิตของชายคนนี้จะถึงจุดจบ
- หุบปากแล้วลงไป - ปิดมันซะ
ซิง หยุดเครืองนั่นก่อน ผมจะไปจัดการกับไอ้สารเลว นั่นเอง
ไป!
- นายจะปิดมันยังไง? - บอกเขาซิว่าหยุดมันยังไง!
- มีหนึ่งจุดที่จะปลดล๊อคมัน - มันอยู่ที่ไหน?
- มันอยู่ในกล่อง - กล่องไหนล่ะ
- จุดไหน? - บอกเขาว่ามันอยู่จุดไหน
- เวลาจวนจะหมดอยู่แล้ว - มานี่ เดี๋ยวนี้เลย ไอ้เวรเอ๊ย
อะไรมันจะสำคัญว่ากัน คุณตำรวจ
ไล่จับผม หรือว่าช่วยให้อีกชีวิตหนึ่งรอด
คุกเข้าลง!
- พระเจ้า! - ช่วยด้วย!
ผมป่วย คุณนักสืบ
แท๊ปป์ ไม่มีกุญแจอันที่ใช้ได้เลย
ป่วยจากโรค มันกัดกินผมจากข้างใน
โรคที่ผู้คน ไม่พอใจในสิ่งที่มีอยู่
ผมเกลียดทุกคนที่เย้ยหยันในความทุกข์ทรมานของคนอื่น
ผมเกลียดมันทุกอย่าง
ไม่ แท๊ปป์ เลวเอ๊ย
ฉันจะกลับมา OK?
หยุดเดี๋ยวนี้! ไม่งั้นยิง
คุกเข่าลง
แกวิ่งหนี
แกวิ่งหนี แกกลัว ก็เพราะว่าฉันจะจับแก
ฉันจะปิดคดีนี้ให้ได้
เราจะปิดมัน เราปิดมันได้ ซิง
เรากำลังเข้าใจสิ่งนี้
เครื่องหมาย X
เราต้องค้นหามันอีกครั้งในห้องนี้
นายไปทำอะไรตรงนี้น
ขอโทษนะ
นั่นเพราะว่าฉันติดแหง็ก อยู่ในห้องนี้กับนาย
นั่นไม่ได้หมายความว่าฉันต้องรายงานนาย ทุกๆ 10 นาที
ฉันไม่รู้เลยจริงๆว่า ทำไมเราถึงจะไม่ช่วยกันและกันล่ะ
แล้วคุณจะให้ผมทำยังไง ผมโดนล่ามโซ่อยู่นะ
ก็นั่นแหละที่เป็นเหตุให้เราต้องปรึกษากัน เราต้องช่วยกันคิด
ฉันกำลังคิด
ถ้ายังนั้นก็อย่าปล่อยให้ผมต้องมืดมนสิ บอกมาเลยว่านายคิดอะไรอยู่
- ปิดไฟ - อะไรนะ?
- ปิดไฟเดี๋ยวนี้ - ทำไม?
ปิดพวกไฟนั่นซักครู่หนึ่ง
พระเจ้า! ข้างหลังนาย
- ทำไมเราถึงได้ไม่เห็นมันก่อนหน้านี้นะ - แสงสว่างในห้องทำให้มองไม่เห็นมัน
มันต้องเป็นสีเรืองแสง หรือบางอย่าง
- เปิดมัน - มันถูกล๊อคอยู่
กุญแจ อันที่อยู่ในซองจดหมายผม
อยู่ที่ไหนวะ... นี่ไง
โทรศัพท์เคลื่อนที่ สิ่งประดิษฐ์ที่วิเศษที่สุด บนโลกใบนี้
ยังมีสิ่งประดิษฐ์ที่สวยงามอีกอย่างด้วยแฮะ
- เอามันมานี่ - นายล้อเล่นน่า?
นายจะเอาสิ่งที่หาเจอที่นี่ เข้าปากนายงั้นหรอ?
ใช่ ถึงมันจะเสียง ขอมะเร็งอันหอมหวานนั่นเถอะ
ฉันไม่สน ขอซักตัวนึงก็พอ
บุหรี่นี่ไม่มีพิษ ผมรับรองได้
การสูบบุหรี่เท่านั้นที่จะได้รับสารพิษ ต่อเมื่อมันจบลงด้วยการนองเลือด
ลองคิดให้ดีๆ คุณไม่จำเป็นต้องใช้ปืนฆ่าอดัมเลย
ขอฉันสูบบุหรี่ซักมวนนะ?
ฉันจะลองโทรหาตำรวจดู
บ้าจริง
มันถูกทำให้ใช้เป็นเครื่องรับเท่านั้น ไม่น่าเป็นอย่างนี้เลย
เดี๋ยวก่อนนะ มันเคยเกิดขึ้นมาแล้วนี่
เมื่อคืนก่อน หลังจากที่ฉันออกจากโรงพยาบาล...
ฉันกำลังเดินกลับไปที่รถของฉัน
ฉันคิดว่าตอนนั้นฉันอยู่คนเดียว แต่ฉันแน่ใจว่าต้องมีใครบางคนอยู่ที่นั่น
สิ่งนั้นกำลังเฝ้ารอฉันอยู่
- แล้วนายรู้ได้อย่างไรว่าต้องปิดไฟ? - ใครสนล่ะ? ก็มันใช้ได้นี่
- ใช่ แต่นายรู้ได้อย่างไร? - สัญชาตญาณ
- สัญชาติญาณนี่นะ? - ใช่
นายรู้อะไรไหม? นายมันโกหกได้ร้ายกาจมาก
นายพูดเหมือนนายรู้จักฉันดีอย่างนั้นแหละ
มีอะไรที่นายยังไม่ได้บอกฉันอีก?
นี่ใช้ได้มั๊ย
เมื่อตอนวันเกิดครบหกขวบของฉัน เพื่อนที่ดีที่สุดของฉันก็อยู่ที่นั่นด้วย สก๊อต ทิบ...
เขาแทงผมด้วยตะปูที่ขึ้นสนิม เรื่องนี้ผมยังไม่ได้บอกคุณ
ผมยังไม่ได้บอกคุณว่าแฟนคนล่าสุดของผม เธอเป็นผู้สนับสนุนลัทธิแฟมินสต์
เธอขอเลิกกับผม ก็เพราะเธอคิดว่าผมขี้โมโหเกินไป
- แล้วผมยังไม่ได้บอกคุณเรื่องนิ้วเท้าของผมมัน... - หยุดซะที
- นายรู้ว่ามันจะต้องปิดไฟเสียก่อน - แล้วยังไง
นี่ฉันกำลังคุยกับเด็กไม่รู้ประสารึไง
- คุณอยากรู้นักใช่มั๊ย - ใช่สิ
นี่ไงล่ะ
โอ้ว พระเจ้า!
นายไปได้มันมาจากที่ไหน?
มันอยู่ข้างในกระเป๋าของนาย ข้างหลังรูปของลูกสาวนาย
- ทำไมนายไม่เอามาให้ฉันดูก่อนหน้านี้? - ฉันทำไม่ได้
ขอโทษด้วย
แล้วนายกำลังจะทำอะไรกับมัน? นายมันสารเลว
โอเค ตอนนี้ฉันกำลังคิดอยู่
ลองคิดดูสิ คุณไม่จำเป็นต้องใช้ปืนฆ่าอดัมเลย
เมื่อพิษในตัวคุณเริ่มออกฤทธิ์ ทางเดียวที่คุณพอจะทำได้
คือยิงตัวตาย
นายกำลังทำอะไร?
เฮ้!
นายกำลังทำบ้าอะไร?
อดัม ฟังฉันนะ ฉันอยากให้นายทำเรื่องนี้กับฉัน
นายทำได้ไหม?
ตอนนี้นายยังอยากได้บุหรี่นั่นไหม?
ใช่ แน่นอน
นั่นไงล่ะ ฉันทำแล้วไง
ฉันจะฆ่าเขาด้วยยาพิษ เหมือนอย่างที่นานต้องการ!
แล้วตอนนี้คราบครัวของฉันอยู่ไหน? พวกเขาอยู่ที่ไหน?
อะไร?
- ผมถูกไฟช็อต - อะไรนะ
- นั่นคือทางออกของพวกเรา - นายได้ยินที่ฉันบอกไหม?
เอาความคิดนี้ออกไปจากฉัน เอามันออกไป!
- เลิกทำเป็นเล่นซะทีซิน่า - คุณคิดว่าผมแกล้งทำเหรอ
เพื่อทำให้คุณเสียแผนงั้นเหรอ ปัดโธ่เอ๊ย
เอาล่ะ ช่างเหอะ
บัดซบ
ตอนนี้ ฉันจำเรื่องทุกอย่างได้แล้ว
ฉันจำได้แล้วว่าฉันมาที่นี่ได้อย่างไร
เยี่ยม!
มีใครอยู่ไหม?
ฉันได้ยินเสียงนาย
อะไรวะ
อะไรวะเนี่ย
นั่นใครน่ะ? ใครอยู่ในนั้น?
ออกมานะ ไม่งั้นฉันฆ่าแม่งตายแน่
- นี่ใครกัน? - พ่อ?
- ไดอาน่า? - พ่อ นั่นพ่อหรือ?
ใช่ นี่พ่อเอง พ่ออยู่นี่
หนูกลัวค่ะ พ่อ
ไม่ต้องห่วงลูกรัก ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
- แม่อยู่ที่ไหน - แม่อยู่ที่นี่กับหนู
ขอพ่อพูดกับแม่หน่อย ลูกรัก ให้แม่มาพูดสิ
คนร้ายที่อยู่ในห้องหนู เขาอยู่ที่นี่ค่ะ
เขามัดพวกเราเอาไว้
และ เขามีปืน
ใครนะลูก
กลับบ้านเถอะค่ะ คุณพ่อ
สวัสดี?
ไดอาน่า?
- ลารี่? - อาลี?
อดัมอยู่ที่นี่ไหม?
นายรู้ได้อย่างไร?
อาลี มันเกิดอะไรขึ้น?
อย่าไปเชื่อ อดัมโกหก
เขารู้จักนาย เขารู้เรื่องเกี่ยวกับนายทั้งหมดก่อนวันนี้
สวัสดี? อาลี?
สวัสดี?
ไอ้ระยำ
ถ้าหากแกกล้าแตะต้องพวกเธอล่ะก็ ฉันฆ่าแกตายแน่ แกได้ยินมั๊ย
ไอ้ชาติหมา ฉันจะฆ่าแก
พวกเขาโอเคนะ?
เมียของฉัน เขาพูดถึงชื่อของนายด้วย
แล้วเธอพูดว่าไง
เธอบอกฉันว่า...
อย่าเชื่อใจเธอ
เชื่อฉันเรื่องเกี่ยวกับอะไร?
เธอบอกฉันว่านายรู้จักฉัน
นายคือใคร?
นายรู้ว่าฉันเป็นใคร
หยุดโกหกกันได้แล้ว พวกนายโกหก!
ฉันอยากรู้ความจริง!
ฉันนี่นะโกหก?
เมื่อคืนก่อนนายทำอะไรอยู่ ลอว์เรนซ์?
ทำงานที่โรงพยาบาล? กำลังช่วยเหลือเด็กป่วย?
นายบอกฉันก่อนที่นายจะออกจากบ้าน เมื่อคืนก่อนนายต้องไปทำงานที่โรงพยาบาล
ก็เพราะว่ามันเป็นเรื่องจริง
- ไม่ มันไม่จริง - เมียของคุณพูดถูกแล้ว แลร์รี่
คุณจำไม่ได้เหรอว่า คุณถูกถ่ายรูปที่ลานจอดรถ
ฉันสามารถพิสูจน์ได้ว่าเมื่อคืนก่อน นายไม่ได้ไปอยู่ที่ไหนใกล้ๆ โรงพยาบาลเลย
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกด้วย ผมทำไปหลายครั้งแล้ว แลร์รี่
ผมได้ตามถ่ายรูปของคุณมาหลายวันแล้ว
ทำไม?
อยากรู้มั๊ยว่าผมทำงานอะไร คนรับจ้างถ่ายรูปคนรวยๆอย่างคุณไง
คนที่ชอบเข้าๆออกๆโรงแรม เพื่อไปมีอะไรกับเลขาฯของตัวเอง
เมื่อคืนก่อน ฉันไปที่บ้านนาย ฉันเฝ้ามองนายออกไป
ฉันตามนายไป...
ตลอดทางจนถึงโรงแรมนั่น
นายมีของพวกนั้นอยู่กับตัวตลอดเวลาเลยเหรอ
ผมเจอมันในนี้พร้อมกับเลื่อย
ผมก็ไม่รู้ว่ามันอยู่ในนั้นได้ยังไง
อ๋อ...ใช่ล่ะสิ นายรู้มาตลอดเลยนี่
มันเรื่องจริงแลร์รี่ เรามันก็ระยำทั้งคู่ แต่กล้องของผมเปล่า
มันไม่เคยโกหกใคร มันแสดงให้เห็นในสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเรา
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า คุณเข้าไปทำอะไรในโรงแรมนั่น
คุณกลับออกมาเร็วเกินไป
คุณคิดว่ามันจำเป็นจริงๆแล้วใช่มั๊ย ที่เพจไปหาผมทั้งๆที่รู้ว่าผมอยู่บ้าน
ฉันไม่รู้หรอกว่าคุณจะทำอย่างนั้นรึเปล่า
แต่ผมเคยบอกคุณไปแล้วว่า ให้เพจหาผมได้ในเวลาไหน
คุณไม่ควรทำแบบนี้
ฉันยังไม่อยากจะรับรู้ เรื่องกฏเกณฑ์ในการแอบพบกันแบบลับๆ
มีอะไรเหรอคะ หมอกอร์ดอน
ฟังนะ มันเป็นความผิดของผมเอง ที่ให้คุณมาที่นี่
- แต่ฉันคิดว่า เราจะ... - ได้โปรด
ผมเสียใจ
- คุณได้บอกใครรึเปล่าว่าคุณอยู่ที่นี่ - เปล่าค่ะ
ฮัลโหล
- ของคุณค่ะ - ของผมหรือ
ฮัลโหล
ผมรู้นะว่าคุณกำลังทำอะไร...คุณหมอ
- ผมต้องไปแล้ว -เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
ผมต้องไปแล้ว
- มันเป็นใคร - หมายถึงใคร
คนที่จ้างให้นายสะกดรอยตามฉันไง มันเป็นใคร
เขาเรียกตัวเองว่า บ็อบ แล้วเขาก็จ่ายเงินให้ผมก่อนล่วงหน้า
คืนละ 200 เหรียญ
ถ้าผมรู้ว่าสุดท้ายผมต้องมาอยู่ที่นี่ ผมจะเรียกให้มากกว่านั้น
นั่นก็แสดงว่า นายได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับฉัน
สิ่งที่ผมมเห็นก็คือ คุณได้ขึ้นรถของตัวเองไป ก็เท่านั้นเอง
ผมไม่ได้ถามชื่อคุณ ผมไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่าคุณคือใคร
ผมไม่รู้ว่าผมมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง และก็ไม่รู้ว่าคุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
ผมแค่ไปถ่ายรูป แล้วกลับบ้านเพื่อไปอัดรูปที่ถ่ายมา
มารู้ตัวอีกที ผมก็ถูกล่ามโซ่ติดอยู่กับท่อน้ำ...
...ในห้องน้ำซกมกที่นี่
ผมเฝ้ามองชายคนที่ผมตามถ่ายรูปเขามาทั้งคืน
ชัดเจนเลยว่าคนที่จ้างนายถ่ายรูปฉัน เป็นคนเดียวกับที่เอาพวกเรามาขังไว้ที่นี่
- ก็เป็นได้ - หมายความว่าไงที่บอกว่าอาจจะ
ต้องใช่มันอยู่แล้ว หน้าตามันเป็นไง
- เขาก็เป็นผู้ชาย - แล้วมันสูง ผอม หรือว่าอ้วนยังไงบ้าง
ผมไม่ได้ไปจำรูปร่างหน้าตาเขาหรอก
- นายต้องจำอะไรบางอย่างได้บ้างสิ - ผมจำไม่ได้
นายจำอะไรไม่ได้เลยสักอย่างที่เกี่ยวกับเขาอย่างนั้นเหรอ
- ผมก็บอกคุณไปแล้ว - ให้ตายสิ...ช่างแม่งมันเถอะ
เขาเป็นผู้ชายผิวดำ ตัวสูง รอบๆคอของเขามีรอยแผลเป็น พอใจมั๊ย
แท๊ปป์
นักสืบแท๊ปป์
คนที่จ้างผมถ่ายรูปพวกนี้ เขาไม่ใช่ตำรวจ
ไม่ ไม่ใช่ เขาถูกปลดจากกรมตำรวจ
เขาเสียสติหลังจากที่คู่หูของเขาถูกฆ่าตาย แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เขาเลิกตามรังควานฉันได้
เขากลายเป็นคนบ้าคลั่ง
เขามั่นใจอย่างมากว่า ฉันต้องมีอะไรที่เกี่ยวข้องกับการฆาตกรรม
แล้วนายก็ยังไปช่วยเขาอีก
นายรับเงินจากเขา เพื่อมาก้าวก่ายสิทธิส่วนตัวของฉัน
- นายทำยังงั้นได้ยังไง - ก็ผมต้องกินต้องใช้นี่นา
งั้นเหรอ
นายรู้อะไรมั๊ย อดัม นายไม่ใช่เหยื่อของเกมนี้หรอก
นายมีส่วนรู้เห็นกับมันต่างหาก -งั้นเหรอ
แต่เห็นได้ชัดว่าตำรวจคนนี้ เขาคิดว่าคุณอยู่เบื้องหลังของเรื่องทั้งหมด
ฉันบอกแล้วไงว่าเขาไม่ใช่ตำรวจ
- เขาเป็นแค่ไอ้สถุลชั้นต่ำ..เหมือนกับนาย - แล้วคุณฉุนเฉียวด้วยเรื่องอะไร
ผมก็แค่เพียงถ่ายรูปของคุณ
หรือว่าคุณไม่พอใจที่ผมถ่ายรูปของคุณ ตอนที่คุณนอกใจเมียของคุณงั้นเหรอ
- ฉันไม่ได้นอกใจเธอ - คุณจะมาสนใจอะไรกับเรื่องที่ผมคิดล่ะ
ผมไม่เห็นจะสนใจอะไร ต่อให้คุณละเลงตัวคุณด้วยเนยถั่วทั้งตัวก็เหอะ
หรือจะไปมั่วกับอีตัว 15 คนก็ตาม
ฉันมาเจอเรื่องแบบนี้ยังไง
ฉันทำทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้วนี่
ทั้งชีวิตของฉันมันเคยปกติดีมาตลอด
ลูกแม่ ลูกเป็นอะไรบ้างมั๊ย
เวลานี้แม่ต้องการให้ลูก ทำใจให้เข้มแข็งเอาไว้ให้มากๆ
แม่จะไม่ยอมปล่อยให้ใครมาทำร้ายลูก ลูกเข้าใจนะ
ดีมากจ๊ะ ลูกรักของแม่
เฮ้ เมื่อคืนนี้ยังมีคนอื่นอยู่ที่บ้านของคุณรึเปล่า
- คนที่สนิทกับภรรยาและลูกของคุณ - ไม่มี
แต่มีใครบางคนอยู่ในรูปนี้นะ
ฉันรู้จักเขา เซ็ป
เขาคือเซ็ป
เขาเป็นผู้ช่วยของผมที่โรงพยาบาล
เขาเป็นคนเพี้ยนๆและมีอาการโรคจิตเล็กน้อย
ฉันจะรู้สึกพอใจอย่างมาก ถ้าได้เห็นแกชดใช้ในเรื่องที่แกทำ
ไอ้สารเลวเอ๊ย
ดูนั่นสิ
เวลาของเราหมดแล้ว
-ไม่เป็นไรแล้ว - แม่จ๋า ช่วยหนูด้วย
เวลาของหมอกอร์ดอนจบลงแล้ว
ผมคงต้องทำในสิ่งที่ผมควรทำแล้ว และ...
ผมเกรงว่ามันอาจจะเป็นคุณ ที่ต้องเป็นคนบอกเขาเองว่าเขาทำมันพัง
นั่นแกใช่มั๊ย เซ็ป ไอ้สารเลว ฉันรู้ว่านั่นแก ไอ้ลูกหมาเอ๊ย
- แลร์รี่ - อัลลี่
คุณทำพังแล้ว
ฮัลโหล
อย่าขยับ นอนลงไปกับพื้น
ส่งโทรศัพท์มาให้ฉัน
เอามาให้ฉันสิ
- ลาร์รี่ - อัลลี่
- ที่รัก คุณเป็นอะไรมั๊ย - ไม่
ไม่...เราไม่เป็นไร นอนลงไป
ลาร์รี่ คุณอยู่ที่ไหน
ผมไม่รู้ ผมถูกจับมาขังอยู่ในห้องที่ไหนสักแห่ง
คุณพูดถึงเรื่องอะไร
- ผมเสียใจ อัลลี่ - ที่รัก เราต้องการให้คุณมาช่วยเรา
ผมขอโทษในทุกๆเรื่อง ผมผิดเอง
ยกโทษให้ผมด้วย ผมมีความสุขเสมอเมื่อได้อยู่กับคุณ
แม่คะ
อัลลี่
แม่จ๋า ช่วยหนูด้วย
หยุดนะ
โอ้...ไม่
เป็นอะไรของมันวะ
คุณนายกอร์ดอน
ไดอาน่า
ผมจะฆ่าสามีของคุณเดี๋ยวนี้ คุณนายกอร์ดอน
ลอแรนซ์
ลอแรนซ์ ลุกขึ้น
ลอแรนซ์ ลุกขึ้นสิ
ผมต้องการคุณนะ
ขอบคุณพระเจ้า ผมนึกว่าคุณตายแล้วซะอีก
มันช็อตฉันด้วยไฟฟ้า ผมบอกคุณแล้ว
ผมเองก็โดนช็อตเหมือนกัน เห็นรึยัง ว่าผมไม่ได้โกหก เห็นมั๊ย
ระยำเอ๊ย
ฉันจะฆ่าแก ไอ้โรคจิตเลว
ไม่
ลอแรนซ์ ใจเย็นหน่อยสิ
มันต้องมีสักทางที่จะออกไปจากที่นี่ ฉันทำไม่ได้
ลูกเมียของฉันกำลังต้องการฉันอยู่
ไม่ พระเจ้า
หยุดก่อน
ลอแรนซ์ ได้โปรดใจเย็นลงหน่อย
มันต้องมีทางออกไปจากที่นี่ มันต้องมีทางออกซิ
ไม่...อย่านะ โอ พระเจ้าช่วย
คุณจะทำอะไร
ลอแรนซ์ คุณจะทำอะไร
คุณจะ...
โอ้...คุณพระช่วย
ลอแรนซ์ อย่า....ไม่
ลอแรนซ์ ไดโปรด ผมขอร้องล่ะ
ลอแรนซ์ ผมไม่ใช่คนที่ทำร้ายคุณนะ
- นายต้องตาย - ไม่ ไม่ ผมไม่อยากตาย
- ผมขอโทษ - ผมยังไม่อยากตาย
ครอบครัวของฉัน...
ฉันฆ่าเขาแล้ว
แล้วครอบครัวฉันล่ะ อยู่ที่ไหน
ขอบคุณมาก
- แลร์รี่ - ติดต่อเขาได้รึยัง
ยังไม่มีการตอบรับ
ไม่เป็นไร พ่อแจ้งกับตำรวจไปแล้ว ทุกอย่างจะเรียบร้อย
ไอ้ระยำ ฉันจะฆ่าให้ตายเดี๋ยวนี้
แกมันไอ้บัดซบ ฉันจะฆ่าแก ไอ้บัดซบ
มันสายไปแล้ว
- เพราะอะไร - มันคือกติกา
นายไม่เป็นอะไรมากหรอก ฉันแค่ยิงโดนไหล่นายเท่านั้นเอง
ฉันต้องไปขอความช่วยเหลือ
ถ้าฉันไม่ได้รับการช่วยเหลือ
ฉันคงต้องเสียเลือดจนตาย
อย่างทิ้งผมไป ไม่!
ไม่ต้องเป็นห่วง ฉันจะพาคนกลับมาช่วย ฉันสัญญา
ลอเรนซ์
พวกเราจะปลอดภัยใช่มั๊ย
ฉันไม่โกหกนายหรอก
กุญแจ
กุญแจล่ะ
สวัสดี คุณฮินเดิล
หรือที่ทุกคนต่างรู้จักกันดีในชื่อ เซ็บ
ผมต้องการให้คุณเลือกตัดสินใจ
ในตอนนี้ในร่างกายของคุณ มียาพิษที่ค่อยๆออกฤทธิ์กระจายอยู่
มีเพียงผมเท่านั้นที่มียาถอนพิษนั้น
คุณจะยอมฆ่าแม่และลูกสาวของเธอ เพื่อรักษาชีวิตของคุณเอาไว้มั๊ย
เวลาของคุณกอร์ดอนหมดไปแล้ว
คุณนายกอร์ดอน
ตั้งใจฟังไว้ ถ้าคุณยอมรับตามนั้น และนั่นคือกติกา
- ทำไม - มันคือกติกา
กุญแจไขล็อคโซ่ อยู่ในอ่างน้ำ
เขาเป็นคนที่น่าสนใจมาก ชื่อเขาคือ จอห์น
เขาเป็นโรคเนื้องอกในสมองซึ่งไม่มีทางรักษาได้
โรคร้ายที่อยู่ในตัวผม ผมคอยกัดกินผมตลอดเวลา
ดูเหมือนจะเป็นจิ๊กซอว์เพื่อนเรานะ
ผมเกลียดคนที่ไม่รู้จักรักษา ศีลธรรมอันดีของตัวเอง
ดูเหมือนว่าเขาจองที่นั่งแถวหน้า ไว้รอดูผลงานจากเกมของเขาด้วย
สวัสดี มาร์ค
คุณหมอกอร์ดอน ผมอยากจะเล่นเกม
คนส่วนใหญ่มักไม่เห็นคุณค่าของการมีชีวิต
แต่ไม่ใช่คุณ ไม่ใช่อีกต่อไป
เกมส์ จบแล้ว
ไม่!
SubThai by angelSiam
[Thai]